twee biertje

 

 

 

Oktober is traditioneel een wijnmaand. De druiven zijn of worden geplukt en in alle supermarkten zijn wel koopjes te doen. Vier kopen en een of twee gratis, of iets in die zin.

Toeval of niet verscheen er onlangs een artikel in de krant. "Veel chemie, weinig druiven" over diverse toevoegingen in vooral wereldwijnen. Niet dat die zoveel slechter zijn want dit jaar hebben de Italiaanse wijnen al flink de schandaalpers gehaald.

Om kleur en smaak beter te maken worden toegevoegd: eikenkrullen, gist, ei, gelatine, klei, wijsteenzuur, zoutzuur en diverse kunstmatige aromas....lekker allemaal

Heel lang geleden was het niet beter gesteld met de bierbrouwerij. Duitse brouwers manipuleerden hun brouwsel met klei, pek, roet,kalk, erwten, bonen en zelfs dierenbloed. Het werd ene Hertog Willem de vierde van Beieren in 1516 allemaal wat teveel. Hij wou een zuivere pint en zijn tijd ver vooruit vaardigde hij het Reinheidsgebod uit. Van dan af mocht het Duitse bier enkel gebrouwen worden met gerst, tarwe, hop en water. Zoveel eeuwen later bestaat deze wet nog steeds en ondanks vele tegenkanting uit het buitenldand (men treft weinig buitenlandse bieren in Duitsland omdat ze niet voldoen aan dit Reinheidsgebod) staat het Duitse bier nog steeds aan de top wat betreft zuiverheid en smaak.

Niet te verwonderen dat ik op onze reisjes in Zuid Duitsland, Oostenrijk en Italie een halve liter Fransiskaner of Weihenstephaner verkies boven een glaasje wijn. Het zijn stevige dorstlessers die er na een bergwandeling wel goed ingaan. Weihenstephaner, ook wel gerstenwijn genoemd wordt nog steeds gebrouwen in de oorspronkelijke brouwerij uit 1040. Het is een koninklijk blond tarwebier (weissbier) dat ook in een donkere versie bestaat. Weissbier Dunkel dus of een donker witte

 

                                       

Breda bij P en T

 

't Was al een tijdje geleden dat onze wegen nog eens kruisten. Herinner me nog de laatste keer op weg naar Leidschendam toen we urenlang in de file stonden. Veel tijd voor de uitgestippelde fietstocht was er niet meer, maar een wandeling in de omgeving was ook prima. Mooie streek daar, die polders en weiden met koeien die stonden te grazen onder de zeespiegel. Blijkbaar wordt Nederland al eeuwen drooggehouden door windenergie. We moeten nog niet wanhopen als de olie opgeraakt. De contrasten waren uniek. soms  midden een natuurgebied had je een vergezicht als een prentkaart. Een typisch Hollands landschap met weiden, rietkragen, molens en een kanaal  waarvan de waterspiegel hoger was dan de plaats waar je stond. Om de bootjes te zien moest je omhoogkijken en dat zijn we niet gewoon. In de andere richting zag je de de hoogbouw van Den Haag. We bezochten deze stad, Scheveningen, Delft, Leiden met hun eigen karakter, geschiedenis en hun vele terrassen en bruine cafeetjes

Nu zijn jullie dus versast, boven zeeniveau, toch maar het zekere voor het onzekere genomen en een mooi appartement ingericht  5 hoog in een toren die zeker een merkpunt in de stad zal blijven. Ook op gebied van urbanisatie hebben we nog veel te leren van jullie.  Breda viel best mee, al stonden we weer in de file. Veel terrasjes bruine cafeetjes en Leffe van 't vat (die komt toch van bij ons he). Met mate,  gelukkig maar want op terugweg was er alcoholcontrole. Ik zag er nogal beneveld uit, niet van de alcohol, wel van mijn snotvalling en die flik dacht zeker, die heeft er eentje op. Niet dus. Een leuke dag gehad en nog een BOB sleutelhanger cadeau ook

zelfportret

gezien

Eerst was er Romain De Coninck, dan Nie Neuten en Biezebeize (en nog zovele anderen). Plat Gents is humor op zichzelf.

Het volkse Ledeberg met zijn hoge appartemnetsblokken, zijn kerkplein, zijn markt, doorsneden met drukke toegangswegen naar Gent.  Daar leven de echte Genteneirs hun gewone dagelijkse leven. Hun liefdes hun verdriet

Aanrijding in Moskou een mooie tragikomedie die een goed gevoel nalaat.

Gezien  en genoten in de vernieuwde gezellige Capitole in A, een dagje later gehuurd in videotheek en opnieuw genoten

een: biertje

 

Smaken kunnen veranderen. Steeds een fervent wijndrinker geweest, maar de laatste maanden kan ik al evengoed genieten van een stevig biertje. Sinds een vriend me er op attent maakte dat een trappist een ideaal tussendoortje is op een lange wandeling omdat het  suikers en veel energie bevat, ben ik een echte fan geworden van dit vloeibaar voedsel. Misschien lag het opvolgen van deze wijze raad ook wel aan de basis van de 50km die ik enkele weken gedelen afstapte. Grote voorwaarde is wel dat men het verbruik beperkt tot een portie (wat soms er moelijk is) en daarna weer op stap gaat.

Op onze tochten proefde ik vele streekbiertjes  en geleidelijke leerde ik ook genieten van een goed glas en dronk niet enkel uit  grote dorst. Toen een collega zo vriendelijk was mij te voorzien van een bak West Vleteren was ik echt verkocht. Uitgeroepen tot The best beer in the world. Een echte ontdekking. Drink hem met mate(n)en spoedig zat ik met een lege bak en het leek niet zo evident om hem te vervangen door een volle. West Vleteren is enkel te verkrijgen in de abdij zelf op afspraak en te proeven in de bekende cafe recht over de abdij "In de Vrede". De Paters zijn ook niet van plan om de produktie op te drijven

Ondertussen had ik de smaak te pakken en besloot ik op ontdekkingstocht te gaan in de bierwereld. Zo leerde ik spoedig dat trappist geen biertype is, maar verwijst naar de afkomst. Het bier moet gebrouwen worden binnen de abdij, door de monniken zelf en kwaliteit is belangrijker dan winst. Er bestaan nog vele andere pater, klooster en abdijbieren die eveneens gebrouwen worden volgens een oud recept, maar buiten de muren van de abdij. Meestal onder licentie door een brouwerij. Misschien even lekker, maar geen trappist.

Van de echte trappistenbieren zijn er slechts 6. West Vleteren (geproefd en heel lekker bevonden), Westmalle, Rochefort, Chimay, Oraval en Achel.

Drink met mate en geniet

Orval

Geen keuze tussen donker of blond. Slechts een soort. Bleek, droog en sterk. Deed me als amateur een beetje denken aan Duvel. Vloeibaar brood genoemd om zijn voedzaamheid en ook best te drinken als aperitief (droog)

Flesje en etiket zijn al tientallen jaren ongewijzigd. Op het etiket een forel met gouden ring. De legende: Prinses verliest trouwring in bron. Paniek en bidt tot God. Forel brengt ring terug. Prinses is dankbaar , roept uit gouden vallei (=Val d Or= Orval) en laal een klooster bouwen. Nu nog kunnen wanhopige meisjes een geldstuk in de bron werpen en hopen op een huwelijk binnen het jaar. De forellen hebben minder geluk en worden gretig bereid in de regionale keuken met een  Orval...

Donkere Chimay

7% koperkleurig en volle schuimkraag. Beetje zoet en fruitig. Doet beetje denken aan West Vleteren. Geen legende maar heel lekker. Ga er zeker een voorraadje van aanleggen. Werd al gecommercialiseerd in 1860 en bestaat ook als blondje 8% en Tripel 9%

wordt vervolgd......