Smaken kunnen veranderen. Steeds een fervent wijndrinker geweest, maar de laatste maanden kan ik al evengoed genieten van een stevig biertje. Sinds een vriend me er op attent maakte dat een trappist een ideaal tussendoortje is op een lange wandeling omdat het suikers en veel energie bevat, ben ik een echte fan geworden van dit vloeibaar voedsel. Misschien lag het opvolgen van deze wijze raad ook wel aan de basis van de 50km die ik enkele weken gedelen afstapte. Grote voorwaarde is wel dat men het verbruik beperkt tot een portie (wat soms er moelijk is) en daarna weer op stap gaat.
Op onze tochten proefde ik vele streekbiertjes en geleidelijke leerde ik ook genieten van een goed glas en dronk niet enkel uit grote dorst. Toen een collega zo vriendelijk was mij te voorzien van een bak West Vleteren was ik echt verkocht. Uitgeroepen tot The best beer in the world. Een echte ontdekking. Drink hem met mate(n)en spoedig zat ik met een lege bak en het leek niet zo evident om hem te vervangen door een volle. West Vleteren is enkel te verkrijgen in de abdij zelf op afspraak en te proeven in de bekende cafe recht over de abdij "In de Vrede". De Paters zijn ook niet van plan om de produktie op te drijven
Ondertussen had ik de smaak te pakken en besloot ik op ontdekkingstocht te gaan in de bierwereld. Zo leerde ik spoedig dat trappist geen biertype is, maar verwijst naar de afkomst. Het bier moet gebrouwen worden binnen de abdij, door de monniken zelf en kwaliteit is belangrijker dan winst. Er bestaan nog vele andere pater, klooster en abdijbieren die eveneens gebrouwen worden volgens een oud recept, maar buiten de muren van de abdij. Meestal onder licentie door een brouwerij. Misschien even lekker, maar geen trappist.
Van de echte trappistenbieren zijn er slechts 6. West Vleteren (geproefd en heel lekker bevonden), Westmalle, Rochefort, Chimay, Oraval en Achel.
Drink met mate en geniet
Orval
Geen keuze tussen donker of blond. Slechts een soort. Bleek, droog en sterk. Deed me als amateur een beetje denken aan Duvel. Vloeibaar brood genoemd om zijn voedzaamheid en ook best te drinken als aperitief (droog)
Flesje en etiket zijn al tientallen jaren ongewijzigd. Op het etiket een forel met gouden ring. De legende: Prinses verliest trouwring in bron. Paniek en bidt tot God. Forel brengt ring terug. Prinses is dankbaar , roept uit gouden vallei (=Val d Or= Orval) en laal een klooster bouwen. Nu nog kunnen wanhopige meisjes een geldstuk in de bron werpen en hopen op een huwelijk binnen het jaar. De forellen hebben minder geluk en worden gretig bereid in de regionale keuken met een Orval...
Donkere Chimay
7% koperkleurig en volle schuimkraag. Beetje zoet en fruitig. Doet beetje denken aan West Vleteren. Geen legende maar heel lekker. Ga er zeker een voorraadje van aanleggen. Werd al gecommercialiseerd in 1860 en bestaat ook als blondje 8% en Tripel 9%
wordt vervolgd......
0 reacties:
Een reactie plaatsen