voor ik mijn ogen heb gesloten
heb ik een avontuurlijk leven genoten
veel heb ik gezien, veel mocht ik beleven
ik heb de berg beklommen
die jullie nog moeten gaan
huil daarom niet vrienden
ik ben nu voor het laatst op reis gegaan
voor ik mijn ogen heb gesloten
heb ik een avontuurlijk leven genoten
veel heb ik gezien, veel mocht ik beleven
ik heb de berg beklommen
die jullie nog moeten gaan
huil daarom niet vrienden
ik ben nu voor het laatst op reis gegaan
onze laatste Picon samen
net voor je vertrok
plots en voor altijd
beste vriend
je bent nu ver weg
op reis in de andere wereld
vertrokken maar niet dood
dat ben je pas
als iedereen je vergeten is
en jij zult nog jaren blijven voortleven
in onze herinneringen
rudy
Ik werd wakker met een houten kop. Een hamer sloeg ritmisch tegen de binnekant van mijn schedel. De avond was uitbundig gevierd. Scampis a volonté bij M in R juist over de provinciegrens. Picon vooraf,rode wijn en Irish Coffee erna. Het laatste pintje was verdwenen uit mijn geheugen. Het is goed voor het geestelijk welzijn om af en toe eens door te gaan. De kelder met de dagelijks kleine zorgen en stressjes eens uit te mesten. De prijs voor deze uitbundigheid wordt meestal de volgende ochtend al gepresenteerd
Een dagje later schrok ik wakker. Zweet parelde op mijn voorhoofd. Een nare droom. Ik stond op een groot podium, helemaal alleen, de spots op mij gericht. Honderden paar ogen op mij gericht. Ik animeerde mijn publiek met grove, platte, racistische grappen. Plots was ik alles vergeten. Ik begon te zweten en te panikeren. Het werd muisstil in de zaal..en toen schok ik wakker.
De vorige avond in zaal C te G naar Morimos solamente gaan kijken. Alex Agnew, grof, groffer, grofst, plat, platter, platst. En toch heeft die "geluidjesman" iets te vertellen. Diep in ons onderbewustzijn zijn we niet allemaal zo'n propere brave mensen. 'k zie me nog niet door de straat lopen met een jachtkarabijn, maar de luguberste schietspelletjes op pc lijken ons toch te kuunnen bekoren en het blijft niet altijd bij aapjes uit de boom schieten.
Nog een dagje later was ik wel bij de pinken. De zon scheen en we aten op terras tussen Hortagevels in Antwerpen. Ons echte doel was een wijnproeverij. Wijn van donkere Shiras druiven. Stevig, donker, krachtig met veel tannines en een rijk gamma aan smaken. Oorspronkelijk uit de de Rhonevallei, maar uitgedeind over de ganse wereld. Californie, Argentinie, Spanje,Zuid Afrika, Chili, Portugal. Een wereldreis met teugjes, slokje water, stukje brood om de vorige smaken weg te spoelen en langzaam op te klimmen tot het beste wat deze kleine druif te bieden heeft. Met de hand geplukt en 18 maanden gerijpt in houten vaten van 1 jaar oud. Cornas Terre Brul'ees op de rechteroever van de Rhone. Wat kan het leven toch mooi zijn.....