zondag 25 mei 2008

vaarwel

Scannen0054

voor ik mijn ogen heb gesloten

heb ik een avontuurlijk leven genoten

veel heb ik gezien, veel mocht ik beleven

ik heb de berg beklommen

die jullie nog moeten gaan

huil daarom niet vrienden

ik ben nu voor het laatst op reis gegaan

 

Scannen0055

zaterdag 24 mei 2008

Robrecht

 

onze laatste Picon samen

net voor je vertrok

plots en voor altijd

beste vriend

je bent nu ver weg

op reis in de andere wereld

vertrokken maar niet dood

dat ben je pas

als iedereen je vergeten is

en jij zult nog jaren blijven voortleven

in onze  herinneringen

rudy

vrijdag 2 mei 2008

druk week end

 

 

Ik werd wakker met een houten kop. Een hamer sloeg ritmisch tegen de binnekant van mijn schedel. De avond was uitbundig gevierd. Scampis a volonté bij M in R juist over de provinciegrens. Picon vooraf,rode wijn en Irish Coffee erna. Het laatste pintje was verdwenen uit mijn geheugen. Het is goed voor het  geestelijk welzijn om af en toe eens door te gaan. De kelder met de dagelijks kleine zorgen en stressjes eens uit te mesten. De prijs voor deze uitbundigheid wordt meestal de volgende ochtend al gepresenteerd

 

Een dagje later schrok ik wakker. Zweet parelde op mijn voorhoofd. Een nare droom. Ik stond op een groot podium, helemaal alleen, de spots op mij gericht. Honderden paar ogen op mij gericht. Ik animeerde mijn publiek met grove, platte, racistische grappen. Plots was ik alles vergeten. Ik begon te zweten en te panikeren. Het werd muisstil in de zaal..en toen schok ik wakker.

De vorige avond in zaal C te G naar  Morimos solamente gaan kijken. Alex Agnew, grof, groffer, grofst, plat, platter, platst. En toch heeft die "geluidjesman" iets te vertellen. Diep in ons onderbewustzijn zijn we niet allemaal zo'n propere brave mensen. 'k zie me nog niet door de straat lopen met een jachtkarabijn, maar de luguberste schietspelletjes op pc lijken ons toch te kuunnen bekoren en het blijft niet altijd bij aapjes uit de boom schieten.

Nog een dagje later was ik wel bij de pinken. De zon scheen en we aten op terras tussen Hortagevels in Antwerpen. Ons echte doel was een wijnproeverij. Wijn van donkere Shiras druiven. Stevig, donker, krachtig met veel tannines en een rijk gamma aan smaken. Oorspronkelijk uit de  de Rhonevallei, maar uitgedeind over de ganse wereld.  Californie, Argentinie, Spanje,Zuid Afrika, Chili, Portugal. Een wereldreis met teugjes, slokje water, stukje brood om de vorige smaken weg te spoelen en langzaam op te klimmen tot het beste wat deze kleine druif te bieden heeft. Met de hand geplukt en 18 maanden gerijpt in houten vaten van 1 jaar oud. Cornas Terre Brul'ees op de rechteroever van de Rhone. Wat kan het leven toch mooi zijn.....