Een lekkerder weertje kon ik me niet voorstellen. Een strakke wind die de populieren landinwaards deed buigen , de witte cumuluswolken als een kudde schapen voor zich uit blies en de hemel intens blauw kleurde. Dan moet je bij de zee zijn. Wandelen in de polders en over de dijken tussen Sluis en Cadzand. De monding van het Zwin en het nog verlaten strand, schoongeveegd door de zeewind. Alle zorgen en muizenissen worden zo uit je hoofd geblazen en je voelt de energie door je aders stromen. De grote dorst lessen achter de glazen wand van een strandpaviljoen of op een zonnig terras op het dorpspleintje van Retrancement. Een pure brok natuur, de stervormige dijken en grachten van het fort Nassau, of hoe alles weer terugkeert naar zijn oorsprong. De laatste 4 km in recordtempo richting Sluis., op weg naar het vertrouwde Italiaanse restaurantje. Uitblazen bij een goed glas wijn en genieten van een (h)eelijke keuken. Nog even een straatje (dijkje) om bij de invallende duisternis als kan je moelijk afscheid nemen van de dag. Ooievaars hoog op hun nest en in een verlaten weide een prachtige echte knuffel, een baby yak gefacineerd door de opkomende maan.
Deze unieke dag met JP en M pakken ze ons ook niet meer af